| Grensganger | Een Twitter-feuilleton 26 - 50 |
07.08.10 | categorie: Feuilleton
|
Voor het gemak zal ik na elke 25 afleveringen van het Twitter-feuilleton een nieuw verzamelbericht maken, zodat er niet te veel naar beneden gescrollt hoeft te worden.
De eerste 25 afleveringen zijn te vinden in Grensganger. Een Twitter-feuilleton 1 tm 25.
26. Omgeving verkennen. De dichtstbijzijnde grote plaats is Meiningen. Ook hier weer de contrasten. Naast netjes opgeknapte huizen ruïnes
27. In Meiningen gaat hij op zoek naar een boekhandel. Wie treft hij daar? De jongere vrouw uit het boekenwinkeltje van Kaltennordheim.
28. Wat heeft ze in de hand? Het brievenboek van Heinrich Heine. Hij doet alsof hij het niet ziet, wanneer hij haar aanspreekt.
29. Het is een gevaarlijke vrouw, zegt Jürgen nadat hij te lang over de eerste halve liter bier heeft gedaan. Je kunt beter niet met haar omgaan.
30. En weer hoort hij op ongeveer dezelfde tijd dat brommertje door de warme zomernacht pruttelen daar ergens onder in het dal. Wie zou het zijn?
31. Lang geleden hadden ze afgesproken elkaar minstens eenmaal per kwartaal ergens in de wereld te ontmoeten. Het volgende kwartaalmoment zou in Fulda zijn.
32. Waarom was ze zo teleurgesteld dat hij dat Heine-boek niet meteen de volgende morgen op kwam halen. Ze wilde mannen niet meer aardig vinden.
33. Aan het eind van de avond zegt haar baas van het restaurant in het bos dat als ze weer eens zo'n slecht humeur heeft ze niet meer terug hoeft te komen.
34. Hij praat steeds meer over politiek. Over onrechtvaardigheid in Duitsland en de wereld. We moeten de verantwoordelijken straffen, zegt hij.
35. Zou die Hollander nog een keer weggaan, vroeg Lothar aan Jürgen. Het is toch niet normaal dat Hollanders zo lang in Kaltennordheim blijven?
36. Hoe lang woont Natasja al in Kaltennordheim? Zeker 15 jaar. En in al die jaren was ze nooit in de grotere Thüringse steden geweest.
37. Je schiet goed, zei hij. Bijna altijd raak. Maar met skiën ben ik weer een stuk minder. Daarom heb ik niet vaak een wedstrijd gewonnen.
38. Waarom ben je gestopt, vroeg hij. Ik bleef een subtopper, zei ze. Vooral had ik genoeg van de zware trainingen en het afgeblaft worden.
39. Johan Nonnenbach, succesvol schrijver van misdaadromans, wilde ook een "echte" roman schrijven. Over een jongeman die terrorist werd.
40. Voor Lothar is de wereld na die Wende simpel. Niemand deugt. Dat was al zo in de DDR en dat geldt ook voor het verenigde Duitsland.
41. Met haar slechte humeur reed Natasja op haar brommertje snel naar Kaltennordheim. Naar het café waar ze ver na sluitingstijd nog zat
42. De volgende morgen werd ze met een knetterende hoofdpijn in een onbekend huis wakker. Vaag herinnerde ze zich twee jongens met wie ze was meegegaan.
43. Waren er wel mensen in al die huisjes op de berg, vroeg Jean zich af, terwijl hij de diverse wegen volgde. In al die weken had hij nog niemand gezien.
44. Meteen na het binnenkomen van de gasten merkte hij dat er twee personen aanwezig waren die een gruwelijke hekel aan elkaar hadden.
45. Monika Rosberg is de biologe, die hij al in de Eifel had ontmoet. Dit keer mag ze de flora van de voormalige zonegrens in kaart brengen.
46. Monika bezoeken had één groot nadeel. Haar vriendin probeerde je zo snel mogelijk de woning uit te kijken. Hoe vijandig kunnen ogen zijn?
47. Hun eerste gezamenlijke tochtje ging naar de Wartburg in Eisenach, waar Luther de Duitse vertaling van de bijbel had geschreven.
48. Diep in de Thüringse grensbossen of in een van de verlaten groeves was altijd wel een plek te vinden, waar ze ongestoord haar schietvaardigheid kon bijhouden.
49. Zowaar. Bij het huisje dat zo'n 100 meter boven het zijne lag waren de luiken open gedaan. Een jonge vrouw kwam naar buiten en groette vriendelijk.
50. De volgende dag kwam ze opnieuw bij zijn passeren naar buiten. Had hij zin in een kopje koffie? Ze stelde zich voor als Hannah Bremer. TV-kok, zei ze erbij.
|
---------------------------- © copyright Harfsterkamp.nl --------------------------
|
